Ralph Wijland

Het begon allemaal toen ik nog op de basisschool zat, eigenlijk direct bonje toen er een klassenwissel kwam (van groep 5 naar 6). Het begon dan altijd bij een de zelfde persoon en zo bouwde het op. Vooral met gym had ik hier heel veel last van (pijn in de buik) gelukkig hield het een tijdje op want tja, ze gingen toch van school af. Na mate ze weg waren dacht ik dat het pesten eindelijk over zou zijn, een jaar ging het goed (groep 7) maar het pesten begon weer het 1e halfjaar in groep 8, vreselijk behandeld alsof ik een slaaf zou zijn & de school deed er weinig aan.

 

Toen ik naar de middelbare school ging 1e klas vmbo dacht ik er vanaf te zijn, helaas voor mij ging het pesten hier doodleuk door, nieuwe pesters & school deed er niks aan. Ik was altijd alleen op mezelf ook in de pauzes, wachtend tot school voorbij was. Ik werd buitengesloten van groepjes en met sporten (gym) altijd als laatst gekozen. daarnaast ben ik ook nog eens extern gepest (dus niet door me eigen klas alleen maar ook van een andere klas) iemand vond het leuk met een groepje aan me tas te trekken, verbaal geweld te gebruiken, duwen, laten struikelen, sleutels afpakken, tas afpakken.

Vreselijk, dit hield op nadat iemand hier iets van gezegd had, alleen een iemand die gooiden altijd stenen naar me toe omdat hij me niet mocht, nu denk ik eraan terug en dan denk ik van: hoe haal jij het in je hoofd stenen naar mij te gooien? Maar destijds niet de moed om er iets van te zeggen want ja werd gepest. 2 jaar lang was een hel op de middelbare school voor mij. uiteindelijk naar nieuwe klas in leerjaar 3, ik ging naar vmbo kb detailhandel en me klas was al wat leuker geworden, ook hier werd ik weer gepest, geduwd, belachelijk gemaakt, spot met me gedreven manipulatie, maar het pesten was wel iets minder dan de eerdere jaren, toch deed het me veel en ik zat nog steeds vaak alleen in de pauzes vanwege de weinige vrienden die ik had.

Vooral gym bleef vervelend voor mij, hier werden nog ballen naar me kop gegooid met opzet, en deed iedereen aan keihard trappen/gooien met balspelen waardoor ik het niet zo leuk vond, ik bleef nog steeds met hartkloppingen naar school gaan.... Toen ik mijn diploma tekende ging er een verlossing over me heen *YES EINDELIJK AF VAN DEZE MENSEN* ging er in me om, ik vrolijkte helemaal op. op het MBO ging het een tijdje goed, heel lang zelfs. op school ben ik hier niet echt meer gepest, maar nu trek ik me mond ook wel open. er is veel veranderd, het pesten ging zich verplaatsen op de werkvloer tijdens stages.

Ben de grond ingepraat door leidinggevende, ik kon niks en ik werkte niet snel genoeg en ik moest is opschieten en deed niks goed, en als ik iets goed deed dan zeiden ze er niks van, alleen als ik dingen fout deed, na twee paniekaanvallen ben ik in behandeling genomen voor een speciale cursus op school en dit heeft me goed gedaan. Nu de dag ben ik begonnen sinds afgelopen jaar aan een nieuwe opleiding. Maatschappelijke diensten. ik hoop met deze opleiding mensen te kunnen helpen, ik zit richting de sociaal maatschappelijk dienstverlening.

Ik werk op dit moment met mensen met een beperking en verzorg gespecialiseerd ontspanningswerk voor ze, hier leer je veel van en je hebt het idee dat je voor elkaar wat betekend. Op dit moment heb ik voor volgende stageperiode een sollicitatie lopen bij slachtofferhulp, ik hoop dat ik hier aangenomen wordt en dat ik deze mensen kan helpen, want wat er ook gebeurd is, wat iemand gezien heeft. Ik sta voor deze mensen klaar. Achteraf als ik terugkijk op het gepest worden dan denk ik van: wat is er nou gekomen van jullie pestgedrag, kijk waar jij staat en kijk waar ik sta.

Als iemand me nu pest dan trek ik me mond open, maar daar heb ik nog geen reden toe gehad. Dit is mijn eigen ervaring met pesten. zo zie je dat pesten eigenlijk overal voorkomt en er moet gewoon iets tegen gedaan worden, ik hoop dat je na het lezen van dit verhaal ook iets tegen pesten wilt doen.

Ralph Wijland

Naar boven