Al vanaf dat ik op de basisschool zat werd ik gepest

Al vanaf dat ik op de basisschool zat werd ik gepest. Ik was wat steviger als de rest, maar had geen ongezonde levensstijl of zo. Het pesten was toen nog niet zo erg voor mijn ervaringen van dat moment. Ik trok me er niks van aan en respecteerde het.. in groep 7 werd t erger. Ik werd geslagen door een jongen iedere keer als ik achter in de klas moest zijn en wel langs m moest lopen.. met blauwe plekken kwam ik thuis en zei dat ik gevallen was.. totdat ik niet meer naar school wou. Alles kwam boven water en mijn moeder praten met school. Dezelfde dag werd het nog opgelost en had er geen last van. Groep 8 was een jaar met wel wat probleempjes maar niet dat t zo erg was dat ik er echt droevig van werd.


Ik ging in de eerste naar de havo en kwam bij oude klasgenoten in de klas. Ook weer was ik één van de slachtoffers om t zo maar te noemen. T was uitschelden in de klas maar dat was ik min of meer al gewend dus trok me er niet veel van aan. Het eerste jaar verliep moeizaam maar ik voelde me sterker toen ik naar de tweede ging en me niet liet kennen.

In de tweede kwam ik in een nog rotere klas. In het begin ging alles goed ik had veel vrienden en deed er leuke dingen mee. Totdat een jongen verliefd werd op een vriendin van mij. Maar die vriendin wou hem niet en ik kreeg er de schuld van. De jongen die verliefd op haar werd was eerst een goede vriend van mij.

Op een dag in de tweede werd ik opeens heel ziek en was een langere tijd thuis. Ik ging wel naar mijn voetbaltrainingen toe omdat mijn dokter had geadviseerd die twee uurtjes in de week toch wel echt mee te doen want het zou mij goed doen. Ook werd er bloed geprikt bij mij en dat zette ik op twitter.. DE GROOTSTE FOUT OOIT. Mijn "beste vriend" zag het als een goede kans om me terug te pakken. Op twitter werd ik uitgescholden voor van alles en nog wat.. waar ik op reageerde als ieder normaal persoon. Maar wel op een rustige manier. Het werd steeds erger met foto’s van varkens tot foto’s van drollen. Ik wist niet meer wat ik moest doen en ging niet meer twitteren. Heel de klas was tegen mij opgestoken terwijl ik dus wel echt ziek was... na zon 3 weken ging ik terug naar school.. het eerste uur ging vrij goed maar het tweede uur hadden we een invaller.. voor de klas dus een buitenkans om te keer te gaan tegen mij. Ik werd uitgescholden van varken tot dikzak en er werd tegen mij gezegd val dood niemand zal je missen. Huilend liep ik naar mijn mentor.. Zij pakte het meteen aan en de dag erna had ik een gesprek met de kerngroepsleider.. Zijn antwoord op het hele gebeuren was "Je hebt ze gevoerd, je zorgde er zelf voor, door jou werd je gepest." De jongens kregen geen straf en tegen het gepest werd niks gedaan.

Wel werd het wat minder omdat ik mezelf er tegen te verzetten maar de gevolgen waren zichtbaar. Mijn cijfers waren zo erg gedaald dat ik van school moest. Ik ging naar het vmbo-t waar ik me vrijwel meteen op mijn gemak voelde. Ik kreeg vrienden die me respecteerde om wie ik was.

Mijn eindexamens zitten er nu op en ben blij dat ik op een rotte manier terecht ben gekomen op het vmbo-t.
Alles wat er is gebeurd in dat jaar is nog wel zichtbaar. De jongen van toen gedraagt zich nog steeds belachelijk en kan me niet eens normaal aankijken. Ik trek me sneller van alles aan omdat hun toen zo hebben gedaan en kan me nog steeds rot voelen om toen.

Naar boven